Αισθάνομαι την ανάγκη να γράψω δυο λόγια για τον Μ.Χριστόγλου μετά και τα όσα αρνητικά βγήκαν στο φως της δημοσιότητας για το εστιατόριο που διευθύνει στο Τουρκολίμανο. Θα προσπαθήσω να είμαι όσο πιο “δίκαιος” και “αντικειμενικός” γίνεται γνωρίζοντας ότι αυτό δεν είναι διόλου εύκολο γιατί ο καθένας αντιλαμβάνεται διαφορετικά κάποια πράγματα και ίσως να γνωρίζει πράγματα και καταστάσεις που εγώ σίγουρα δεν ξέρω. Είναι όμως επώνυμο πρόσωπο που η φωνή του και οι απόψεις του ακούγονται δημόσια και κρίνονται καθημερινά εδώ και χρόνια.

Αν με ρωτούσε κάποιος να χαρακτηρίσω τον Μπάμπη με δυο λέξεις, θα του έλεγα ότι είναι ο τύπος του  “ότι φάμε…ότι πιούμε κι ότι αρπάξει ο κώλος μας”, αυτό μου έρχεται αυτοματοποιημένα στο νου.

Ξεκινώντας πρώτα δηλαδή από το αρνητικό του είδωλο στο καθρέφτη, είναι ο κλασσικός τύπος του νεόπλουτου που όσο πιο ψηλά ανεβαίνει … τόσο πιο εύκολα και γρήγορα ξεχνάει!

Δεν γνωρίζω τα παιδικά του χρόνια αλλά μου δίνει την εντύπωση ότι πολλές φορές θα έκανε το σκατό του παξιμάδι για την επιβίωση. Πρέπει να πέρασε πολλά ζόρια. Δεν ξέρω…ίσως! Αυτό δεν του το προσσάπτω ως αρνητικό σε καμία περίπτωση. Κάπως έτσι είμαστε οι περισσότεροι.

Πιστεύω όμως ότι μέσα από αυτή τη διαδρομή του, δημιούργησε σταδιακά μεγάλες αντιπάθειες που τις εξαργυρώνει τώρα.

Το Μπάμπη τον γνώρισα μέσα από τη φωνή του όταν πρωτοξεκινούσε στο ραδιόφωνο και από κοντά μια φορά στο καφέ του Καραισκάκη στους VIP πριν κανα δυο χρόνια. Ο ένας Μπάμπης δεν είχε καμία σχέση με τον άλλο Μπάμπη! Πλήρης μεταμόρφωση!

Εκεί ήταν και το οριστικό τέλος για μένα. Ο άμεσος…λαικός…γαύρος μάγκας Μπαμπίνος του ραδιοφώνου των 90′s είχε δώσει τη θέση του στον Κο Χριστόγλου επιχειρηματία της νέας χιλιετίας.

Σνομπ…αδιάφορος…με έπαρση και αλαζονεία ο λόγος του στην κατ’ ιδίαν μικρή κουβέντα μας, κάτι που είχε αρχίσει να φαίνεται ήδη από τον τρόπο που αντιμετώπιζε το ακροατήριό του στις μεσημεριανές του εκπομπές. Αν όχι όλους…τους περισσότερους σίγουρα.

Σκέφτηκα… ότι πως είναι δυνατόν να συνδιαλλέγεται (και να συναναστρέφεται) με τον λαουτζίκο κάποιος που το μόνο που τον ενδιαφέρει είναι το χρήμα και η δημόσιότητα? Κάποιος που φωτογραφίζεται και κάνει παρέα με οτιδήποτε αποκαλούμε επώνυμο πρόσωπο? Από τον πιο μικρό καλλιτεχνάκο εως και τη πιο μεγάλη φίρμα? Ο άνθρωπος είναι ολοφάνερο ότι είναι της κονόμας και της δημόσιας προβολής…ΤΕΛΟΣ! Διεφθαρμένο δεν θα τον έλεγα ποτέ, Λαμόγιο όμως ΝΑΙ!

Παρότι δεν ξαναπήρα ποτέ την εφημερίδα του (ούτε πρωτοσέλιδο δε διάβασα)…παρότι δεν ακούω ποτέ το ραδιόφωνό του και ούτε που μου πέρασε ποτέ από το μυαλό να πάρω τηλέφωνο στις εκπομπές του…παρότι μπαίνω σπάνια στην ιστοσελίδα του (γεμάτη διαφημηστικά μπανεράκια να τα αρπάξουμε κι από εκεί)…παρ’ όλα αυτά στο εστιατόριό του πήγα όταν το άνοιξε.

Αδυνατώ να πιστέψω τα όσα βγήκαν στο φως με λίγα λόγια!
Μοντέρνο μαγαζί, γουστόζικο, ΚΑΘΑΡΟ, άψογο σέρβις, ευχάριστη ατμόσφαιρα και απίθανες γεύσεις!
Παρότι τον ίδιο δεν τον γουστάρω με τίποτα, δεν ισχύει το ίδιο με το μαγαζί του και πιστεύω ότι κάτι άλλο πονηρό παίχτηκε που δεν το γνωρίζουμε μάλλον!

Διάβασα στο blog troktiko τα όσα του καταλογίζουν και αμέσως μετά διάβασα τα όσα απαντάει ο ίδιος και ξέρετε που κατέληξα? Ότι βρωμάει η δουλειά. Δεν ξέρω πως αλλά βρωμάει και ζαίχνει! Εδώ έχουμε καραμπινάτη ρουφιανιά και οφθαλμοφανή δόλο.

Σενάρια για το ποιος τον κάρφωσε και γιατί; μπορώ να κάνω, αλλά τις κατηγορίες που του απέδωσαν τις θεωρώ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΕΣ για να μη πω ανύπαρκτες! Το μαγαζί (αν και τσεκούρι οι τιμές) είναι ΚΟΥΚΛΑ!!

Όσο για το αν χάρηκα ή αν ικανοποιήθηκα με αυτό το αποτέλεσμα? ΟΧΙ μάγκες…σε καμία περίπτωση! Χτυπήματα κάτω από τη μέση και πισώπλατες μαχαιριές δεν τις γουστάρω επουδενί. Δεν γουστάρεις το στυλάκι του και την μπλαζεδιά που φοράει τόσα χρόνια? Αγνόησε τον! Μην τον ακούς και μην τον διαβάζεις! Όχι όμως να προσπαθείς να του κλείσεις την επιχείρηση με πλάγιους και ύπουλους τρόπους όταν μάλιστα γνωρίζεις ότι κάποιοι συνάνθρωποί μας τρώνε ψωμάκι εκεί μέσα και ζούνε αυτοί και οι οικογένειες τους. Υπάρχουν και όρια ανθρωπιάς και αξιοπρέπειας.

Σύμφωνα με την απάντηση του blog troktiko και συγκεκριμένα το υστερόγραφό του…εάν όντως ισχύουν τα όσα κατέγραψε η υγειονομική υπηρεσία και είναι αληθή και ο ιδιοκτήτης γνώριζε το τι συνέβαινε στην επιχειρησή του και τα κάλυπτε… τότε το πράγμα είναι πολύ σοβαρό και το ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΑΣ σε αυτή την περίπτωση φαντάζει επιεικής χαρακτηρισμός. Αλήθεια…ο ίδιος πως θα χαρακτήριζε τον εαυτό του σε μία τέτοια περίπτωση?

Εν τούτοις…επιφυλάσσομαι!

“porcupine”

Διαβάζω συνέχεια από εδώ κι από κει για διάφορους μεγαλοπαράγοντες που ανήκουν στους κόλπους του Ολυμπιακού οτι είναι λέει “Άρρωστοι γαύροι”. Ποιοι μωρέ είναι άρρωστοι? Οι επιχειρηματίες? Θα τρελαθούμε τώρα? Και τότε όλοι οι υπόλοιποι τι είμαστε? Ολυμπιακάκια?

Ξέρετε ποιον θεωρώ εγώ άρρωστο γαύρο? Τον ανιδιοτελή γαύρο!!! Ναι αυτόν! Αυτόν που δεν έχει κανένα νόμιμο ή άνομο οικονομικό συμφέρον από την ομάδα! Αυτόν που τρέχει δίπλα της, με κρύο…χιόνια και βροχή όπου και να παίζει η ομάδα…μέσα-έξω! Αυτόν που στερείτε πολλά για να την υποστηρίζει και όχι να ωφελείται πολλά! Αυτόν που το μοναδικό του κέρδος είναι η χαρά και η ικανοποίηση που του δίνει η νίκη και η πρωτιά και ας έχει στερηθεί χρήμα…χρόνο…οικογένεια!  Αυτόν που έχει κυνηγηθεί από αντίπαλους άλλων ομάδων, όργανα της τάξης, έχει περάσει νύχτες στο αυτόφωρο και δεν ξέρω ‘γω τι άλλο με μονάδικο σκοπό να δηλώσει ΠΑΡΩΝ και δίπλα στην ομάδα! Αυτόν που έχει κινδυνέψει και η ζωή του ακόμα για την αγάπη του στην ομάδα του λιμανιού! Αυτόν που τα συναισθήματά του είναι σαν το καρδιογράφημα όταν χάνει ή κερδίζει ο Ολυμπιακός! Ο Ολυμπιακός της καρδιάς του…της ζωής του ολόκληρης! Αυτόν που έχει τσακωθεί με φίλους, συγγενείς, συναδέλφους και εργοδότες γιατί του έθειξαν τον ερωτά του…τον Θεό του, την ΟΛΥΜΠΙΑΚΑΡΑ του!

Αυτός είναι ο ΑΡΡΩΣΤΟΣ γαύρος και όλα τα υπόλοιπα είναι μαλακίες και συζητήσεις του καφενείου! Για λαική κατανάλωση τα περισσότερα!

Δεν αφουγκράζομαι πάντα αυτήν την αρρώστια και την θεωρώ υπερβολή στις περισσότερες των περιπτώσεων και ας πέρασα κι εγώ κάποτε από αυτό το μετερίζι. Αλλά δεν δέχομαι… όπως και δεν ανέχομαι να τα ισοπεδώνουμε όλα σε αυτή τη ζωή. Να ακούω και να διαβάζω για πρόσωπα που είναι στην ΠΑΕ Ολυμπιακός…παραγωγοί σε ραδιοφωνικούς σταθμούς…αρθογράφους εφημερίδων και οπουδήποτε αλλού υπάρχει οικονομικό συμφέρον βασισμένο στις πλάτες του Ολυμπιακού, να χαρακτηρίζονται ΑΡΡΩΣΤΟΙ με την ομάδα! ΕΛΕΟΣ!!! Ούτε κι εγώ είμαι άρρωστος, απλά ΑΓΑΠΑΩ την ομάδα μου! Έχει διαφορά!

“Αφιερωμένο στα Αρρωστάκια του Θρύλου και σε όλα τα παιδιά που έχουν δώσει τη ζωή τους για τον Ολυμπιακό”

“porcupine”

Γυρνώντας σπίτι σήμερα το μεσημέρι είπα να ανοίξω λίγο την τηλεόραση να μου γαργαλάει τα αυτιά μιας και είχα αρκετή δουλίτσα στον υπολογιστή, έτσι για λίγη παρεούλα. Εκείνη την ώρα είχε στο ALTER αποσπάσματα απο τα βραβεία “Πρόσωπα 2008″ και μίλαγαν διάφοροι για την χθεσινή βραδιά απ΄ότι κατάλαβα, κριτικάρωντας τους πάντες και τα πάντα (ως συνήθως) με κεντρικό καλεσμένο σε ένα παράθυρο κάποιον Πρέκα από το “TV έθνος” αν λέω καλά.

Η κουβέντα φούντωνε…εμένα στα παπάρια μου στην κυριολεξία αλλά η γαμημένη συνήθεια του Έλληνα να στήνει αυτί κάπου κάπου δεν θα μπορούσε να μην έχει ποτίσει και μένα.

Κάποια στιγμή το θέμα επικεντρώθηκε στη βράβευση του μέγιστου Θανάση Βέγγου που έλαβε θέση το χθεσινό βράδυ. Εκεί τα παρατάς όλα! “Τι στο διάολο; Πόσες φορές θα έχω την ευκαιρία να δω και ένα σοβαρό πρόσωπο στο TV Blender” σκέφτηκα! Και έτσι παράτησα ότι δραστηριότητες είχα μέχρι εκείνη την στιγμή και κάθησα να παρακολουθήσω την βράβευση του Βέγγου.

Δεν ήξερα τι είχε γίνει αλλά δεν έγινε και κάτι διαφορετικό από αυτό που θα περιμέναμε όλοι από έναν Άνθρωπο με σεμνότητα στη ζωή του, ταπεινό, φιλότιμο, ηθικό, μετριόφρων. Έναν Άνθρωπο με “Άλφα” κεφαλαίο. Σπουδαίο, ευσυγκίνητο και ευαίσθητο, ΜΟΡΦΗ πραγματική και τρανό παράδειγμα για όλους εμάς τους παραδόπιστους και υπερκαταναλωτές, τους αχόρταγους κακομοίρηδες και κατίνους νεοέλληνες, εμάς που συνέχεια θέλουμε θέλουμε θέλουμε και πάλι κλαψουρίζουμε γιατί δεν ευχαριστιόμαστε με τίποτα. Χωμένοι μέσα στον μικρόκοσμό μας αλλάζωντας κάθε λίγο και λιγάκι διάφορα είδη αντικαταθλιπτικών χαπιών διότι δεν κάνουν τίποτα τα προηγούμενα και πάει λέγοντας.

Το μυαλό μου έκανε κύκλους γύρω από το φαινόμενο “Βέγγος”.

Μα ρε πούστη μου… τόσα χρόνια φωνάζει, τόσες ταινίες έχει παίξει και πάντα ο ίδιος καθοδηγητής ενός άλλου τρόπου να αντιλαμβάνεσαι την ίδια τη ζωή! Φωνάζει χρόνια ο Άνθρωπος ρεεεεε!!! Ξυπνάτεεεε!! Δεν περιμέναμε το χθεσινό βράδυ (ή σήμερα το μεσημέρι) για να θαυμάσουμε και να δακρύσουμε με ένα πρόσωπο συνώνυμο της ΖΩΗΣ και της ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ! Το ξέραμε…το βλέπαμε, αλλα εμείς γελάγαμε…περνούσαμε ωραία!”Ώραίος ο Θανάσης… γαμώ τους ηθοποιούς” λέγαμε πάντα χωρίς όμως οι περισσότεροι από εμάς να προσπαθήσουμε να αρπάξουμε κάτι από την κουλτούρα και την προσωπικότητά του.

Το σίγουρο είναι πως αν υπάρχει αυτό που λένε “παράδεισος” ο Θανάσης έχει καβατζωμένη την θέση ήδη εκεί! Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία!! Το θέμα είναι να μην φύγει ακόμα…τον χρειαζόμαστε κάποιοι!

Κοιτούσα πως ξεχώριζε ανάμεσα στους χθεσινούς μαϊντανούς της τηλεόρασης και είχα μείνει. Πω πω…! τι λες τώρα δηλαδή; Το πράσινο μέσα στην ξεραϊλα της ερήμου!!!  ΟΑΣΗ! Σαν να ξανακατέβηκε ο Χριστός στη γη ένα πράγμα και να πήγε στα βραβεία! Εκεί που τρως τον συνηθεισμένο σου πουρέ ξαφνικά βρίσκεις διαμάντι και πολλών καρατίων μάλιστα!!! Κανείς δεν μίλησε, ποιός να τολμήσει και τι να πει άλλωστε. Μοναχά χειροκροτούσαν!! Αυτό…τίποτε άλλο! Χειροκροτούσαν και ζήλευαν οι περισσότεροι από εκεί μέσα. Ζήλευαν αυτό που δεν θα αποκτήσουν ποτέ. ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ…ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ…ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ και ΑΝΘΡΩΠΙΑ!

Είμαι πολύ περήφανος που τον συνάντησα κάποτε και μάλιστα 2 φορές. Εκεί κατάλαβα ότι είμαι κοινός θνητός. Η μία ήταν στην Κέρκυρα όταν πριν χρόνια είχα πάει για διακοπές με την γυναίκα μου και το παιδί μου και η άλλη (πιτσιρίκος γαρ) στο μοναστηράκι έξω από τον “Θανάση” το διαχρονικό κεμπαπάδικο! Και τις 2 αυτές φορές είχαμε έναν μικρό διάλογο ολίγων δευτερολέπτων. Σοφός και έξυπνος άνθρωπος! Σε κάποια στιγμή μάλιστα είχα την τύχη – έτσι όπως χαριτολογούσαμε – να μου σκάσει και ένα χαμόγελο! Το ίδιο θλιμμένο χαμόγελο που βλέπουμε στα έργα του! Αργότερα…όταν μεγάλωσα και ωρίμασε η σκέψη μου, κατάλαβα τι ζωγράφιζε το χαμόγελο στο πρόσωπο αυτού του ταπεινού ανθρώπου. Το σίγουρο είναι ότι δεν απεικόνιζε μεγαλεία και απολαύσεις αλλά βάσανα και ταλαιπωρίες. Αυτά έτσι για την ιστορία!

Έκλαιγε χθες ο Θανάσης! Και ευχαριστούσε όλο τον κόσμο! Λες και μας έχει υποχρέωση!

Δεν είναι έτσι Άρχοντα!!

Εμείς σου χρωστάμε…εσύ δεν χρωστάς ΤΙΠΟΤΑ… καλέ μου Άνθρωπε, ΤΙΠΟΤΑ απολύτως!! Απλά αν μπορείς και αν θέλεις… συνέχισε με κάθε ευκαιρία που σου δίνεται να μας διδάσκεις ΑΝΘΡΩΠΙΑ! Συνέχισε να “φωνάζεις” τι εστί ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ και ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΑ, ΕΥΓΕΝΕΙΑ και ΗΘΟΣ, ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ και ΤΙΜΙΟΤΗΤΑ!! Φώναζε το με όση δύναμη μπορείς. Κάποιοι μπορεί να ακούσουμε. Και αν όχι εμείς…τα παιδιά μας που μεγαλώνουν σε αυτόν τον κωλόκοσμο. Θα στο χρωστάμε μια ζωή καλέ μου Άνθρωπε!!

Να έισαι πάντα καλά!! Γερός και δυνατός!!!

Ένας κοινός θνητός…

“porcupine”

ΜΑΓΙΚΗ ΠΟΛΙΣ (1954)

ΔΙΑΒΑΖΩ ΕΔΩ: “To Σάββατο 27/9 η βασίλισσα της ποπ θα χαρίσει την απόλυτη εμπειρία, ένα και μοναδικό show στο Ο.Α.Κ.Α. στην Αθήνα! Η Sticky & Sweet Tour θα είναι κατά πολύ ανώτερη από την sold out Confessions Tour, σε θέματα παραγωγής, οπτικών εφέ, χορογραφίας, ερμηνείας, κοστουμιών και non stop Fun”

Τιμες Εισιτήριων:

PL1 ( VIP ) 250€ καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στην ειδική VIP περιοχή στις κερκίδες του σταδίου
PL2 110€ καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στις κερκίδες του σταδίου
PL3 100€ καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στις κερκίδες του σταδίου
PL4 85€ καθήμενοι σε αριθμημένες θέσεις στις κερκίδες του σταδίου
PITCH A 90€ όρθιοι , γενικής εισόδου στην αρένα, αλλά σε ειδική περιοχή μπροστά από τη σκηνή
PITCH B 80€ όρθιοι γενικής εισόδου στην αρένα

®πηγή: pop-rock.gr

Και λέω εγώ τώρα: ΒΡΕ ΔΕ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ!!!

ΚΑΙ ΕΞΗΓΟΥΜΕ: Η κατά τ’ άλλα απολύτως συμπαθής super star της POP, προφανώς είτε δεν γνωρίζει, είτε γνωρίζει αλλά εκμεταλλεύεται την τρέλα του φουκαρά Έλληνα οπαδού της ή δεν ξέρω κι εγώ τι άλλο μπορεί να παίζει εδώ από τους διάφορους μανατζαρέους της!

Δεν ξέρω αν προσέξατε τις τιμές των εισιτηρίων αλλά τι νομίζει η μεγαλοκοπέλα δηλαδή; Ψάχνει για μαλάκες;

Με έναν πρόχειρο υπολογισμό που έκανα, για να πάει ένα ζευγαράκι (ποιός πάει μόνος στη Madonna;) και να κάτσει στο χειρότερο σημείο του γηπέδου, όρθιοι και να την βλέπει σε μινιατούρα, χρειάζεται 160€. Δεν θα φάνε ή πιούνε και κάτι; Νάτο το διακοσαράκι! Βάλε και τα έξοδα να πάνε μέχρι το Μαρούσι…! Άστο δικέ μου…

Και όλα αυτά χωρίς κανα κουτσούβελο που να εκλιπαρεί να ακούσει τα τραγουδάκια που έκαναν τους γονείς του να τον σπείρουν πάνω σε μία στιγμή μέθης μέτα από ένα κολασμένο Σαββατόβραδο στη Barbarella εκεί κάπου γύρω στα 80′s!! Τότε ξεπερνάμε το τρακοσάρι!! Και μιλάμε για €υρώ έτσι;

Για οποιαδήποτε άλλη θέση στο γήπεδο…ούτε λόγος!! Κάνει ΤΖΙΖΖΖΖΖ!!! Εκεί θα βρούμε όλους τους επιφανείς ήρωες της πατρίδας μας! Όλες τις τεράστιες μορφές του τόπου!! βλέπε Ψωμιάδης π.χ ή κάτι αντίστοιχο!!

Προς Θεού… δεν είμαι κανας καρμοίρης ούτε κανας μίζερος αλλά να υπάρχει και κάποιο μέτρο σε όλα ρε γαμώτο!

Πάρτε το χαμπάρι… έχουμε να δούμε Φάνη Πάλλη Πετραλιά να χορέυει La Isla Bonita αγκαλιά με Βουλγαράκη που θα πάει καπνός!! Ε ρε γλέντια! ΟΛΟΙ ΟΙ ΦΛΩΡΟΙ ΘΑ ΠΑΝΕ και εσείς πείτε και γράψτε μου ότι θέλετε!!

Να πάτε…να πάτε!! Και μη ξεχάσετε να μου στείλετε σε φωτογραφία ή σε κανα βιντεάκι, όλα τα special events της βραδιάς για να δω τι έχασα μάγκες!!! Να είστε σίγουροι ότι θα τα δημοσεύσω πρώτη πρωτη σελίδα!

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: ΒΡΕ ΔΕ ΠΑΤΕ ΣΤΟ ΔΙΑΟΛΟ ΠΡΩΙ ΠΡΩΙ!!!!!!!!!

“porcupine”